کُلی حرف داشتم این چند روز ولی بلاگفا بالا نمی اومد:(هر چند اگه بالا می اومد هم، نه وقت و فرصتی بود برای نوشتن و نه آرامشی. سامان مقیمی گفت این قول رو می تونه بده که اگه کسی شنبه نخواد امتحان بده حتما ازش دوباره امتحان بگیره. دووووووووووووووووووووسش دارم!!! یعنی استاد راهنما از این بهتر مگه میشه پیدا کرد؟! سرم داره منفجر میشه. چقدر زیر این آفتاب خردادماه راهپیمایی کنیم آخه؟! خوابم هم نمی بره بدبختی. اصلا به نظرم انتخابات رو باید بذارن تو زمستون که اگه یه وقت اینجوری شد آدم گرمازده نشه و مخش جوش نیاره و نیاد تو وبلاگش مثل الانِ من چرت و پرت بنویسه! فیس بوک هم نعمتی بود ها! فکر می کردم اگه یه درصد احمدی نژاد رای بیاره شعرِ" دردا و حسرتا که جهان شد به کام خر/زد چرخ سفله سکه ی دولت به کام خر" ِ میرزاده عشقی رو میذارم تو فیس بوک. چه می دونستم که همچین کودتاوار میاد سرِ کار که فرداش بهم یکی زنگ می زنه و شدیدا توصیه می کنه خط خطی های روی دیوارم رو سریع پاک کنم! هی هی هی هی هی ..." چه بدرفتاری ای چرخ! چه بدکرداری ای چرخ! سرِ کین داری ای چرخ! نه دین داری، نه آیین داری ای چرخ! نه دین داری، نه آیین داری ای چرخ! " استاد مگه صدای تو به دادمون برسه..."صدای تو خوب است" به قول مسعود بهنود! البت اون خودش نگفته بود به قول سهراب! چه وضعیه؟! copyrightش چی میشه پس؟! مملکتِ گل و بلبل و منگول! همه چیمون به همه چیمون می آد به قول مظفرالدین شاه! مقاله ی بهنود رو میگم یه روز قبل از انتخابات. دارم هذیون می گم رسما! نخون بابا! نخون! این هایی که می نویسم خوندن داره آخه؟! "از ماتم سر و قدشان سرو خمیده" صدا و سیما هفت نفر کشته رو اعلام می کنه! خدا به داد برسه! بد سردردی-ه ها! " خاکم به سر ز غصه به سر خاک اگر کنم/خاک وطن که رفت چه خاکی به سر کنم؟!" موبایلها هم قطع-ه. به قول سحر باید با دود به هم خبر بدیم! یه صدای بم داره می خونه: "بعد از آن مرداد گران/خشم تو خفته، به زیرِ خاکستر تابستان/ای میهنم ای ایران من/ای میهن ای زندان من!" از دست این مامِ میهن! "ای سلامم/ای سرودم/ای نگهبان وجودم/ای غمم تو، شادی ام تو/مایه ی آزادی ام تو/ای وطن!" هم زندان من و هم مایه ی آزادی من! ولی این مردمی که من تو این چند روز دیدم بعید می دونم بنا داشته باشن حالا حالاها کوتاه بیان. کی انتظارش رو داشت؟! خداییش ها! تا حالا که عااااالی بودن! حالم خوب نیست اصلا...